Rafa is anders. Dat zegt de meester, dat denken de kinderen in de klas en hij weet het zelf ook. Hij praat hard, trommelt op z’n tafel, klapt in zijn handen en kan geen moment stilzitten. Hij probeert wel ‘’gewoon’’ te doen maar hoe hard hij ook zijn best doet, het lukt hem niet. Diep vanbinnen weet hij: stilzitten is voor stoelen – en hij is geen stoel.  

Terwijl hij voor de zoveelste keer voor straf op de gang zit, loopt er een jongen door de school. Een nieuwe jongen. Een jongen die ook ‘’anders’’ is. Iemand die hem begrijpt! Samen dansen ze, maken ze herrie en muziek. Rafa leeft op. Hij ontdekt dat zijn ‘’te veel’’ ook zijn talent is. Maar is die nieuwe vriend wel echt? Of komt hij ergens anders vandaan?   

Stilzitten is voor stoelen is een muzikale en kwetsbare voorstelling over druk zijn, je anders voelen en de kracht van verbeelding. Over hoe je met een hoofd vol herrie, toch rust kunt vinden in jezelf.