Vol overtuiging begint hij volwassen liederen over zijn zwaarmoedige leven te zingen voor het jonge publiek.
Een volkszanger komt op. Klaar voor het concert van zijn leven. Zijn oeuvre: liederen over zijn leven. Zijn hits: Mijn lieve maar ondeugende hond, Een moeilijke kerstavond met de familie, Oh lieve lente waar blijf je toch..?
Vrolijk begint hij volwassen liederen over zijn zwaarmoedig leven te zingen. Alleen, wil iedereen deze ellende wel aanhoren? En lijken de nummers niet heel erg op elkaar? Wanneer de kinderen in de zaal langzaam maar zeker opstandig worden, realiseert het theater zich dat ze de verkeerde act heeft geboekt voor de jonge doelgroep. Subtiel proberen de theaterprogrammeurs van de volkszanger af te komen. Maar hoe stop je iemand die niet wil stoppen? Of die zelfs helemaal niets doorheeft?
"In een hartverwarmende finale laten de spelers samen met kinderen uit het publiek zien hoe het wel moet: hoe oprecht speelplezier het altijd wint van cynisch schnabbelwerk, ongeacht wat er gespeeld wordt. Dromen mag, maar spelen is beter." – de Volkskrant ★★★★
"Soms is er maar een miniem verschil tussen iets ergerlijks en iets leuks, iets saais en iets avontuurlijks, laat deze voorstelling je ervaren. Het verschil zit hem in de mate waarin je een connectie met elkaar maakt." – NRC ●●●●
"Het is een prachtig gezicht, dit weldadige, theatrale protest tegen middelmaat."
Theaterkrant